Kako su se navijači Zvezde i Partizana se ponijeli u Sarajevu i Dodik bi rekao da su pretjerali

Na mjestu, ili nedaleko od mjesta gdje je takozvana VRS 1. juna 1993. godine, trećeg dana Kurban-bajrama, raja, djeca, omladina igrala fudbalsku utakmicu ispaljena su dva minobacačka projektila. Utakmicu je gledalo 200 ljudi, svijet je napustiloje 15 ljudi.

Tog dana su ubijeni:

Atif Bajraktarević, Mirza Deljković, Alija Godinjak, Alija Gojak, Adnan Mirvić, Kemal Mulaahmetović, Dragan Osadčij, Refik Ramić, Jusuf Razić, Munir Sabanić, Adel Selmanović, Danijel Šolaja, Damir Trebo, Asim Zagorica i Marko Žižić.

U Parku “Gavrilo Princip” u Istočnom Novom Sarajevu navijači Partizana, popularni “Grobari” organizovali su bakljadu povodom nesutavnog dana RS-a.

Drugi masakr na Dobrinji se desio 12. jula 1993. u ulici Hakije Turajlića 37, kada je od minobacačke granate ispaljene sa srpskih položaja, u redu za vodu stradalo 13 civila, a 15 ranjeno.

Tog dana su ubijeni:

Ljiljana Matić, Ibro Talić, Enisa Talić, Jasna Tvrtković, Stela Tvrtković, Rahima Mehonić, Sedajeta Mehonić, Nedžiba Mehonić, Ajdin Kirlić, Dragica Mićanović, Zoran Simić, Sulejman Selimović i Ilham Jelovac.

Treći masakr se desio 18. juna 1995. godine. Tada je iz pravca Nedžarića ispaljena granata koja je pogodila Osnovnu školu “Skender Kulenović” u kojoj je veliki broj ljudi čekao u redu za vodu. Tom prilikom je ubijeno sedam, a teže ili lakše ranjeno dvanaest ljudi.

Tog dana su ubijeni:

Kenan Čizmić, Rešad Imamović, Izet Kadić, Nura Lončar, Safet Lončar, Sulejman Mehmedović i Bahrija Sijerčić.

Četrvti masakr dogodio tri dana kasnije, 21. juna 1995. Tada je ubijeno šest, a ranjeno petnaest civila.

Na Dobrinji je bila opsada u opsadi. Ginula su djeca, žene, ginuli su civili. Na istom onom mjestu gdje su Delije slavile neustavni rođendan. Na mjestu gdje 30.000 stanovnika nije dozvolilo da ode u nestanak samo zbog toga što su željeli mir i Bosnu i Hercegovinu.

Tog 9. januara 1992. godine ubijeni su Ibro, Ljiljana, Enisa, Jasna, Dragica, Zoran, Sulejman… Ne zato što su se drugačije zvali, jer su dolazili iz svih naroda i nacija, nego zato što su htjeli mir, zato što su htjeli Bosnu i Hercegovinu (onu AVNOJ-ovsku), zato što nisu htjeli da pucaju po svom gradu, svojim ljubavima, drugovima, simpatijama, ulicama…

E, pa Delije, nek vam je “sretan”.

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*